เดินทางคนเดียว

มีคนเคยถามบ่อยๆ ว่า “ทำไมชอบเดินทาง?”

และมีคนเคยถาม “ทำไมชอบเดินทางคนเดียว?”

อืมมมมม…. ตอบยากนะ เอาแบบกำปั้นทุบดิน ก็…สนุก เอาแบบส้นตีนชี้ฟ้า ก็…เพราะว่างไม่มีไรทำ เอาแบบขี้เมาโกวเล้ง ก็ต้องเอยวลี “อ่านหนังสือหมื่นเล่ม มิเท่าเดินทางพันลี้” คำตอบคงมีหลายแบบ และในหลายแบบนั้นก็มีอีกหลายแบบ แต่จะยังไงก็ตาม ผมเรียนรู้ชีวิตและสิ่งรอบๆ ชีวิตได้จากการเดินทาง มันสอนให้รู้จัก ความสนุก มิตรภาพ ความงดงาม ความรื่นรมณ์ ในขณะที่มันก็แนะนำให้รู้จัก ความลำบาก ความเห็นแก่ตัว ความเหงา และการรอคอย

ผมไม่ได้ชอบเดินทางคนเดียวหรอก แต่บางครั้งเงื่อนไขมันทำให้เป็น ข้อดีของการไปคนเดียวมันก็มี ก็คือมันทำให้รู้และเห็นคุณค่าของมิตรภาพ ทำให้คุ้นชินกับความเหงาแม้จะไม่ได้อยากจะสนิทด้วย กลับกันเป้าหมายจะดูลดความสำคัญลงไป หากการเดินทางมีมิตรร่วมทางที่ช่วยกันทำให้ “ระหว่างทาง” ดูเปี่ยมไปด้วยคุณค่าอย่างน่าประหลาดใจ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *