บันทึกการเดินทาง : เพื่อนแมว

ดา จ.ชัยภูมิ (ไม่ใช่ ดา เอนโดฟินนะ) เด็กสาวน่ารัก วัย 15 ปีที่พ่อแม่ทิ้งไปตั้งแต่เล็ก ๆ หายจ๋อยไปเลย มีคุณปู่กับคุณย่าเป็นคนเลี้ยงดูแล ตอนนี้ปู่จากไปแล้ว เหลือแต่คุณย่าวัย 81 แก่ชรามากแล้ว หูตึง (เวลาคุยด้วยต้องพูดดัง ๆ ปานว่าตะโกนใส่กัน) เดินไปไหนมาไหนก็ค่อยจะไหว ทำให้น้องดา ต้องรีบกลับจากโรงเรียนมาดูแล หุงข้าว ทำกับข้าว กวาดถู ทำความสะอาดบ้านไม้เก่า ๆ แบบยกพื้น (มีใต้ถุน) โทรม ๆ เป็นเช่นนี้ทุก ๆ วัน

เพราะความที่น้องไม่ค่อยได้ hangout กะเพื่อน ๆ เลยเลี้ยงแมวไว้เป็นเพื่อนคลายเหงาที่บ้าน ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ รวม ๆ กันกว่า 10 ตัว

“ถ้ามีพรวิเศษ เสกอะไรได้ทุกอย่าง อยากได้อะไรเป็น ของขวัญ ปีใหม่” ผมถาม

“ตุ๊กตาค่ะ” เธอตอบ

“ตุ๊กตา อะไร?” ผมซักต่อ

“ตุ๊กตา มินเนี่ยน ค่ะ”

ใครมีทรัพย์เหลือจ่าย งดเหล้า งดเบียร์ งดกาแฟ มาให้ของขวัญน้องกันไหม…

ปล. ผมเขียนย่อ ๆ สั้น ๆ จริง ๆ “ของขวัญ” ที่น้องอยากได้มากที่สุด คือ “บ้าน” ที่มีพื้นเรียบ มีชั้นเดียว เพราะเธออยากให้คุณย่าสบาย ไม่ต้องลำบากแบบทุกวันนี้

*บันทึกการเดินทาง อ.บ้านเขว้า จ.ชัยภูมิ
21 สิงหาคม 2560

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *